بناگه سر سيبها ريختند * بسى فتنه و جنگ انگيختند ( a 12 ) چو در سيبه قمباره انداختند * بسى مرد نامى « 1 » برانداختند فرنگان چو قمباره ريزان شدند * همه گرم سيرى « 2 » گريزان شدند در اول سپه گرچه بشكست كرد « 3 » * بمردانگى باز و ابست كرد پس آنگاه بيرم بگ « 4 » از روى درد * بسوى مخالف يكى حمله كرد ( b 12 ) چنان خويشتن زد بقلب سپاه * به « 5 » پيشش چه دشمن چه يك برگ كاه « 6 » ميان سپاه مخالف دويد * از ايشان بسى را ز تن سر بريد بهر چند او جنگ مردانه كرد * و ليكن فلك يارى او نكرد ملك شير مردى بُد از ممسنى « 7 » * ز مردى بگويم بسى گفتنى ( a 13 ) چنانست مردانه روز مصاف * بچرخ فلك مىنمايد گزاف اگر مىشود عالمى « 8 » رستخيز « 9 » * ندارد گه « 10 » جنگ رو در گريز بغريد مانند [ ه ] نره شير * بميدان مردى درآمد دلير عجب جنگ آن روز مردانه كرد * ز فرق خوارج برآورد گرد ( b 13 ) چو او درگه جنگ مردى نبود * بميدان كين اهل دردى نبود ز دشمن سرى چند ببريد باز * بشد در ميان يلان سرفراز امير احمدى كو « 11 » ز جاويد بود * عجب پهلوان باميد بود روانى ميان مخالف دويد * به مردى سرى از فرنگان بريد ( a 14 ) بياورد اثبات خود بگذراند * سر لشكرش مرد مردانه خواند

--> ( 1 ) . بونلى : مردمانى . ( 2 ) . بونلى : كرم سپرى . ( 3 ) . بونلى : گرد . ( 4 ) . بونلى : بك . ( 5 ) . بونلى : كه . ( 6 ) . بونلى : بزرگگاه . ( 7 ) . بونلى : ممنى . ( 8 ) . بونلى : عالم . ( 9 ) . در متن به صورت رستخيز . ( 10 ) . بونلى : كه . ( 11 ) . بونلى : گو .